Donanim 22 EYLÜL 2008 / 08:55

Her zaman kendin için en iyisini yapmazsın

Öyleyse, Mehter Marşı’yla gelip İzzzmirrr Marşı’yla gidiyoruz…

Öyleyse, Mehter Marşı’yla gelip İzzzmirrr Marşı’yla gidiyoruz…

Aslında her şey günün birinde bir homo sapien’in yerden bir taş alıp elindeki meyvenin kabuğunu kırmasıyla başladı. Her ne kadar kargalar bu yöntemi insandan daha önce akıl etmiş olsa da aynı taşı sadece meyvenin kabuğunu kırmakta değil, karşısındakinin kafasını kırmakta da kullanmayı düşünen insan oldu. İşte evrimin yönü o anda değişti ve akılla gücü birleştiren insanoğlu dünyanın tek hâkimine dönüştü.


Zaten ancak bu kadar paylaşmayı sevmez, sadece kendini düşünür, kendi iyiliği için diğerlerini yok etmekten çekinmez, yeteri kadarını değil hepsini ister bir türün böylesine gelişme şansı vardı. Yalnız ve ancak insanın olumlu yanları, olumsuz yanlarıyla birleşince böylesine müthiş bir uygarlık ortaya çıkabilirdi.


Zaman geçtikçe bu gariban ve anatomik olarak o kadar da mükemmel olmayan tür gittikçe daha da iyisini yapmaya başladı. Önce taşı taşın üstüne koymayı öğrendi. Büyük büyük şehirler, kocaman kocaman yapılar yaptı. Sonra kabuğuna sığamadı, diğerlerinin alanlarına da sahip olmak için taş üstünde taş bırakmadı.


Kendini kendinden korumak için kurallarını tanımladı. Adına kanun dedi. Hemen peşinden de kanunların açıklarını bulmaya başladı, kendi bildiklerini yapmak için. İnsan o kadar akıllıydı ki kendisiyle başa çıkamaz oldu.


Herşeye rağmen gelişmeyi sürdürdü insan türü. Savaşlar, salgınlar, doğal felaketler, doğal olmayan felaketler atlattı ve geldi bugüne. Bugün belki de tarihte ilk defa kaynaklarının sınırsız olmadığını fark etti. Geçmişte, tatlı suyu bitince kalkıp başka bir kaynağın başına giden ve oraya yerleşen insan artık bunu yapamayacağını biliyor. Öncesinde karşıdaki dağın arkasında ne olduğunu öğrenmek için oraya gitmesi gereken insan, artık uydu fotoğraflarından, sosyal paylaşım ağlarından gideriyor bu merakını.


Ancak sınırlarını fark etmek çok da iyi olmadı. Çünkü tükettiğinin yerine koyacak bir şeyinin kalmadığını da öğrenmeye başladı insan. Şimdi ne yapıyor peki? Kendi kirlettiğini temizlemeye uğraşıyor. Becerebilecek mi? Göreceğiz…


Olmazsa… Yeni tüketecek dünyalara doğru uzayın boşluğuna yelken açarız… Ferman padişahınsa, galaksiler bizimdir…